چرا مردم به دفاع مشروع مسلحانه دست نمیزنند ؟

 

 

حسین یعقوبی: طرح چند وجهی وزارت بدنام، دژخیم حمید نوری و «ایرج» ش

 ۱۶ آذر ۱۴۰۰

در مباحثات بازپرسی از دژخیم حمید نوری، آنچه در نگاه نخست بیش از هر چیز توجهات را به خود

جلب می‌کند وقاحت بی حد و حصر او در نفی کامل جنایت هولناک قتل عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ است. اما در ورای این وقاحت رذیلانه که البته آن هم هنر همه دست آموزان مکتب خمینی شیاد، چه از نوع اصولگرا و اصلاح طلب آن است، و در پس همه اراجیف و خزعبلاتی که این دژخیم بر علیه سازمان مجاهدین خلق ردیف می‌کند، ادعای وی مبنی بر اینکه «مجاهدین ابتدا نمی‌خواستند وارد پرونده شوند» بوضوح پرده از طرح حساب شده وزارت بدنام اطلاعات در این پروژه برمی دارد. طرحی که مقاومت ایران از همان نخستین روزهای دستگیری دژخیم نوری بر آن تأکید داشت.

برای پرداختن به این موضوع بهتر است ابتدا بخشی از مباحثه چهارمین جلسه بازپرسی از حمید نوری را از نظر بگذرانیم:

دادستان: چرا مجاهدین فقط به شخص تو گیر بدن؛ اگر این داستان (قتل عام ۶۷) ساختگی است و (مجاهدین) از خودشان درآورده‌اند، چرا نرن یک شخص دیگری را انتخاب بکنن که در گوهردشت کار بکنه؟

حمید نوری: این سازمان به من کار نداشت، ایرج این داستان را شروع کرده، استارت این داستان را زده، از قبل از دستگیری من عکس‌های من را پخش کردند، اسم من و حمید نوری و حمید عباسی را در تمام دنیا در رسانه‌های ضدانقلابی پخش کردند، اصلاً سازمان ام (مجاهدین خلق) با من کاری نداشت، ایرج توی برنامه‌های تلویزیونی «میهن تی وی» شبانه روز سخنرانی کرد و سازمان را تهدید کرد، همه اسامی شاکیانی که در این پرونده هستند را ایرج تهدید کرد. …. اونا (مجاهدین) نمی‌خواستند شکایت کنند … ».

از این چرندیات حمید نوری نتیجه گیری می‌شود که خیالش از بابت عدم ورود مجاهدین به پرونده می‌بایست راحت بوده باشد؛ به عبارت دیگر ظاهراً او را از قبل به این باور رسانده بودند که مجاهدین در پرونده ورود نخواهند کرد! حال پرسش در اینجاست که چه منبعی و براساس چه استدلالی به حمید نوری این اطمینان را داده بودند که مجاهدین یعنی سرسخت‌ترین دشمن رژیم ولایت فقیه که از هیچ تلاشی برای حسابرسی از عاملان و آمران نقض حقوق بشر در ایران فروگذار نمی‌کنند، اما در مورد دژخیم حمید نوری که اکنون در مقابل عدالت قرار گرفته سکوت خواهند کرد؟!

مروری کوتاه بر ترفندهای امنیتی قبل و بعد از دستگیری دژخیم حمید نوری و مواضع اصولی و هشدارهای امنیتی مجاهدین خلق در این رابطه، تردیدی باقی نمی‌گذارد که اتفاقاً همین موضوع، یکی از مؤلفه‌های اصلی طرح “چند وجهی” وزارت بدنام اطلاعات را تشکیل می‌داده و شویی که حمید نوری و “ایرج”ش اکنون پرسوناژهای آن هستند، از همان ابتدا چیزی نبوده جز یک تلاش امنیتی – سیاسی با هدف مشخص زیر:

هویت زدایی از شهیدان قهرمان و سرموضع مجاهد خلق بطور اخص و مصادره جنبش دادخواهی قتل عام زندانیان سیاسی ۶۷ بطور عام و سپردن پرچم دادخواهی بدست نوچه لاجوردی یعنی ایرج مصداقی تا پروژه سفیدسازی این مزدور نفوذی در شرایط انقلابی و مرحله سرنگونی رژیم ولایت فقیه بدون هیچگونه شکاف و شبهه‌ای تثبیت گردد. آخر در شرایط عینی و انفجاری کنونی، رژیم بیش از هر زمان دیگر به شیطان سازی بر علیه یگانه آلترناتیو سازمانیافته که قادر به هدایت این شرایط و رهنمون شدن آن به سرنگونی است، نیاز دارد. بنابراین سفید سازی مصداقی در مرحله کنونی برای وزارت بدنام “از اوجب واجبات” است.

در تاریخ شنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۸ حمید نوری در فرودگاه آرلاندا استکهلم دستگیر می‌شود. در ۱۹ آبان ایرج مصداقی ادعا می‌کند که در یک «عملیات پیچیده چند وجهی» موفق شده است یکی از متهمان تراز اول قتل‌عام ۶۷ را در محدوده قضایی اروپا دستگیر کند ولی چون «مقید به حکومت قانون» است «تا تفهیم اتهام به شخص متهم و جهت حفاظت از کرامت انسانی او» از دادن اطلاعات بیشتر معذور است!

همزمان مصداقی در صفحه فیس‌بوک خود بیشرمانه و با وقاحتی از جنس خمینی جلاد ادعا می‌کند: «فرقه رجوی به دستور شخص وی پس از مطلع شدن از پیروزی بزرگ عملیات ”دادخواهی ۶۷“ تلاش‌های زیادی برای مخدوش کردن این عملیات به خرج داده است.»

مصداقی همچنین ۲ روز بعد از دستگیری حمید نوری با عربده کشی، وکیل کاوه موسوی را تهدید می‌کند که جز وی هیچ احدی نباید خبر دستگیری حمید نوری را اعلام کند و اگر چنین شود او پرونده را خراب خواهد کرد!

 تا همینجا هم می‌توان نتیجه گرفت که بر اساس سناریوی از پیش طراحی شده وزارت بدنام اطلاعات، می‌بایست مزدور نفوذی مصداقی هم «قهرمان» دستگیری حمید نوری و هم تنها مرجع پیگیریهای های این پرونده شود تا طرح وزارت بدنام از ابتدا تا انتها بصورت هدایت شده به اجرا درآید و بنابراین مشخص می‌شود که به هر ترتیب ممکن که شده می‌بایست از ورود مجاهدین به این پرونده ممانعت بعمل آید!

«رسیدن به نقطه پیک» افسارپاره کردن‌های دیوانه وار مزدور نفوذی ایرج مصداقی بلافاصله بعد از دستگیری دژخیم حمید نوری بر علیه مجاهدین خلق بعنوان قربانیان اصلی شکنجه و جنایاتی که دژخیم نوری تنها و تنها به جرم ارتکاب آنها در مقابل عدالت قرار گرفته است، برای هیچ فرد و جریان با پرنسیپ های مبارزاتی و اخلاقی جای هیچگونه تردیدی باقی نمی‌گذاشت که پشت این ماجرا باید دسیسه‌ای حساب شده از سوی اتاق فکر وزارت بدنام قرار داشته باشد. پاسخ حمید نوری به پرسش مشخص دادستان در چهارمین جلسه بازپرسی اعترافی است آشکار بر وجهی از همین طرح وزارت بدنام با دو مؤلفه زیر:

الف) اعطای نقش «قهرمان» بلامنازع به ایرج مصداقی در بدام انداختن و دستگیری یکی از دژخیمان قتل عام ۶۷، تا به ذهن هیچ احدی خطور نکند که مصداقی همکار و پیش برنده خطوط دستگاههای امنیتی رژیم است.

 ب) براه انداختن یک کارزار جنون آسا و بیسابقه لجن پراکنی بر علیه رهبری مجاهدین توسط مزدور نفوذی و همه باندهای مرتبط با وزارت اطلاعات با این هدف مذبوحانه که مجاهدین یقیناً بدلیل مرزبندی خونینی که با مزدوران اطلاعاتی دارند از ورود به پروژه قضایی دژخیم نوری پرهیز خواهند کرد و در نتیجه سناریوی طراحی شده وزارت بدنام، به نتیجه مطلوب خود خواهد رسید!

محاسبه وزارت بدنام بر این فرض استوار بود که در عدم حضور اعضا و هواداران مجاهدین بعنوان شاهدان اصلی قتل عام در روند دادرسی قضایی از حمید نوری، این دژخیم بدلیل فقدان ادله کافی و روابط مشکوکش با مزدور مصداقی از مجازات جان بدر خواهد برد؛ و متعاقب آن می‌توان با گذاشتن مسئولیت گریز حمید نوری از مجازات به گردن مجاهدین، مصداقی را به عنوان «قهرمان و دادخواه» بلامنازع شهیدان قتل عام و چهره شاخص در گفتمان سیاسی، علی الخصوص در بازار مکاره آلترناتیو سازی عرضه کرد.

تلاش رسانه‌های معلوم الحال استمالتگر رژیم در ایجاد یک فضای روانی به منظور شرطی ساختن اذهان عمومی نسبت به قتل عام ۶۷ و دستگیری دژخیم نوری با نام ایرج مصداقی، بدون حتی کوچکترین اشاره‌ای به سوابق همکاری جنایتکارانه وی با مأموران گشت دادستانی برای شکار مجاهدین و انقلابیون در دوران «اسارتش»، گمانه زنی‌هایی را نیز در مورد رد پای رژیم در وجه تبلیغات مقدماتی این طرح تقویت می‌کند.

مجاهدین خلق اما با تجربه بیش از نیم قرن مبارزه مخفی بر علیه دو نظام دیکتاتوری بلافاصله برای خنثی کردن توطئه دشمن ضدبشری با هوشیاری تمام وارد میدان شدند. بر خلاف جفنگیات ایرج مصداقی، مجاهدین خلق از لحظه آگاهی از خبر دستگیری حمید نوری با جدیت مثال زدنی کارزار بزرگی را در ابعاد بین المللی نه تنها برای محاکمه و مجازات دژخیم نوری بلکه محاکمه سران جنایتکار رژیم و علی الخصوص خامنه‌ای و رئیسی جلاد ۶۷ آغاز کردند.

کارزاری که تا لحظه تنظیم این مطلب با حضور روزمره هواداران مجاهدین و مقاومت در سرمای ۸ درجه زیر صفر در استکهلم و در مقابل دادگاه ادامه دارد.

کمیسیون امنیت و ضد تروریسم شورای ملی مقاومت بعد از دستگیری دژخیم حمید نوری، در اولین گام با افشای نوار مکالمات آخوند جنایتکار مقیسه ای و سردژخیم رازینی (۱)، پوشالی بودن داستانسرایی های مضحک مصداقی در مورد «عملیات چندوجهی» اش در رابطه با دستگیری حمید نوری را در معرض عموم گذاشت و نشان داد که برخلاف ادعای مصداقی، پلیس و اطلاعات و قضاییه سوئد قبل از ورود حمید نوری به استکهلم از وضعیت حمید نوری مطلع بوده است!

تأملی بر نوار مکالمات آخوندهای دژخیم مقیسه ای و رازینی حکایت از ارتباط پروژه دژخیم نوری با جنگ گرگها در دوران سرنگونی را آشکارتر می‌کند. در حالیکه دژخیم مقیسه ای حمید نوری را از این سفر برحذر می‌دارد و احتمال دستگیری او را به وی گوشزد می‌کند: «به او گفتم نرو اصلاً این یک دسیسه است. تو را می‌کشانند آنجا دستگیرت می‌کنند، خودش (حمید نوری) گفت که اون (شوهر دخترخوانده نوری) علیه من یک حرفهایی زده در دادگاه آنجا و در اطلاعات آنجا حرفهایی علیه من زده»، دژخیم به این هشدار توجه نمی‌کند و به سوئد می‌رود چه فرد و چه ارگانی به نوری را تشویق به این سفر کرده است. حرفهای رازینی پازل را تکمیل می‌کند او

با اطمینان خاطر می‌گوید: «دستگاه قضایی ما با خونسردی و خیلی آرام اعلام می‌کند که ایشون در گذشته و در سه دهه قبل از این در فلان ارگان کارمند جزء بوده و بعد هم بازنشست شده و رفته، آن‌ها نمی‌توانند روی این مانور بدهند … چیزی بارش نیست.»

آیا اطمینان خاطر حمید نوری مبنی بر عدم حضور مجاهدین واینکه «آن‌ها نمی‌توانند روی این مانور بدهند» بهای بیش از حدی بود که دژخیم رازینی به تشبثات مزدور نفوذی داده بود؟!

آیا بلبل زبانی‌های وقیحانه حمید نوری و ابراز شجاعت پوشالی او در دادگاه یک کشور دمکراتیک، و در حالیکه همزمان اعتراف می‌کند که «از بردن نام مجاهدین در بازجویی‌های اولیه هنوز دست و پایش می‌لرزد» نشان از پشتگرمی او به سیاست شناخته شده گروگانگیری و باج خواهی رژیم و در نتیجه خوشبینی او از گریز از اجرای کامل مجازات او ندارد؟!

 و سرانجام آیا استناد دژخیم نوری به نوشته‌های «ایرج» ش برای تبرئه خود در جریان بازپرسی در هماهنگی قبلی ایمیلی با وی نبوده؟!

این‌ها سئوالاتی هستند که پاسخ آن‌ها یقیناً در آینده مشخص خواهند شد. اما بازپرسی از دژخیم حمید نوری افکار عموی داخلی و بین المللی را به این یقین رسانده است که از بدو به قدرت رسیدن هیولای وحشی دیکتاتوری ولایت فقیه در ایران یک جنگ بی امان و بی وقفه برای آزادی در جریان بوده است که در یک طیف آن رژیم جنایتکار آخوندی با همه باندهای داخلی و خارجی‌اش قرار دارد و در رأس طیف دیگرش سازمان مجاهدین خلق ایران که دژخیم نوری از بردن نامش هم به خود می‌لرزد.

آدولف آیشمن، جنایتکار نازی که هزاران یهودی را روانه اتاق‌های گاز اردوگاههای مرگ هیتلر می‌کرد، در دادگاه اورشلیم گفت: «اگر ما همه ۱۰٫۳ میلیون یهودی را کشته بودیم، آنوقت من راضی می‌بودم و می‌گفتم، خب ما یک دشمن را نابود کردیم … من یک مجری عادی دستورات نبودم، بلکه من (در اجرای جنایات) همفکری می‌کردم، من یک ایدآلیست بودم، اگر اینگونه نبود پس من باید دیوانه می‌بودم (که دست به چنین کاری بزنم).»

از دژخیم حمید نوری که گروههای زیادی از زندانیان سرموضع را روانه سالن مرگ کرده، البته انتظار نمی‌رود که چون همکار نازی‌اش «شهامت» بخرج داده و به گوشه‌ای از چگونگی قتل عام بهترین فرزندان ایران اشاره کند!

آخر این همان تفاوت ذاتی فاشیزم هیتلری با فاشیزم دینی حاکم بر ایران است که دست پروردگانی چنین وقیح اما بزدل را پرورش می‌دهد. تنها قضات و دادستان‌های مردم ایران در روز بزرگ حسابرسی از عهده پرداختن به این مهم برخواهند آمد.

پاورقی:

(۱)

https://news.mojahedin.org/i/ماجرای-دژخیم-بازداشت-شده-سوئد

 

 محمد محدثین: تردیدی نیست که اگر اسناد و مدارک مجاهدین و شهادتهای شاکیان و شاهدان این سازمان نبود دژخیم حمید نوری از محکومیت می‌گریخت

 ۲۲ آذر ۱۴۰۰

محمد محدثین مسئول کمیسیون خارجه شورای ملی مقاومت در برنامه ارتباط مستقیم روز ۲۲آذر۱۴۰۰ در رابطه محاکمه دژخیم حمید نوری در دادگاه استکهلم سوئد گفت:

•     تردیدی نیست که اگر اسناد و مدارک سازمان مجاهدین و شهادتهای شاکیان و شاهدان این سازمان نبود دژخیم حمید نوری از محکومیت می‌گریخت.
    
• دژخیم و وکیلش برای تبرئه خود بارها به مزدور نفوذی استناد می‌کنند. از جمله دژخیم در پاسخ به ۹سؤال وکیلش تصریح می‌کند که ایرج مصداقی در کتابهایش هیچ کجا ننوشته است عباسی اسامی را برای رفتن به نزد هیأت مرگ صدا می‌کرده و نه کسی را نزد هیأت مرگ می‌برده و یا اطلاعات شفاهی و کتبی در مورد زندانی‌ها به هیأت مرگ داده است.
    
• دژخیم در پاسخ به سؤالات وکیلش هم‌چنین تأکید کرد که عباسی اسامی کسی را برای اعدام نخوانده، زندانی‌ها را برای بردن به محل اعدام به صف نکرده و آنها را برای رفتن به محل اعدام اسکورت نکرده و در اعدامها شرکت نکرده است.
     
• وکیل دژخیم می‌افزاید البته ایرج در کتابش نوشته که زندانیان انتخاب می‌شدند برای اعدامها و توی این راهروی مرگ بودند، ولی اسامی دیگری نوشته که این کارها را می‌کردند. (یعنی که من نبودم!)
     
• ما مجاهدین ادله اثباتی مبنی بر مجرمیت دژخیم حمید عباسی را از ۲۳سال قبل ارائه کرده و بدون شکاف بر نقش حمید نوری در کشتار زندانیان سیاسی در سال۶۷ تأکید کرده و می‌کنند.
     
• کتاب «قتل‌عام زندانیان سیاسی» از انتشارات سازمان مجاهدین در سال۱۳۷۸ می‌نویسد: «روز ۱۲مرداد، حوالی ساعت ۱۱... پاسدار حمید عباسی، لیستی ۱۰-۱۵ نفره از بچه‌ها را خواند و به پاسدار دیگری گفت آنها را به محل اعدامها ببرد. عباسی مرتب لیست را می‌خواند و بچه‌ها را به صف می‌کرد و می‌فرستادشان به راهرو مرگ».
     
• مجاهدین در همان کتاب ۲۲سال پیش نوشته‌اند: روز ۱۸مرداد هیأت مرگ یک لحظه آرام نداشت. سرعت کار چند برابر شده بود. صدای پاسدار عباسی یک لحظه قطع نمی‌شد. اسامی بچه‌ها را می‌خواند و تکرار می‌کرد: «بروند بند، بروند بند، بدو که باید بروی بند، بند، بند. ». . و ما دیگر می‌دانستیم که معنای «بند» همان اعدام است.
     
• نمونه دیگر گواهی مجاهد خلق محمود رویایی سیمای مقاومت در مرداد ۱۳۷۷ است که گفت: چهارشنبه دوازدهم مرداد عباسی حدود ۱۰ تا ۱۵ تا کارت دستش است یکی‌یکی اسم بچه‌ها را می‌خواند. اسامی را صدا می‌کرد و افراد بلند می‌شدند و به سمت ادامه راهرو یعنی اون تونلی که بعدها به نام تونل مرگ معروف شد هدایت می‌شدند.
     
• نمونه دیگر مجاهد خلق حسین فارسی در کتاب یک کهکشان ستاره در سال۱۳۸۷ نوشت: ۸مرداد ناصریان تعدادی برگه در دست داشت. هر اسمی که می‌خواند، برگه را زیر برگه‌های دیگر می‌گذاشت. اسامی که تمام شد حدود ۱۰۰نفر یا بیشتر در صف بودند، ناصریان با صدای بلند به حمید عباسی گفت: اینها را به بندشان ببر! صف به طرف انتهای راهرو حرکت کرد و من با حسرت به آنها نگاه می‌کردم، ساعت را نگاه کردم ۹شب بود.
     
• وکیل دژخیم برای رد کردن شهادتهای مجاهدین نیز به اراجیف مزدور نفوذی استناد می‌کند. او به اصغر مهدیزاده که شهادت داد صحنه حلق‌آویز شدن زندانیان مجاهد و نقش حمید نوری را از نزدیک دیده است، گفت: «ما کتابهای ایرج مصداقی رو هم نگاه کردیم و تو کتابش تمشک‌های ناآرام به‌طور بسیار قوی این داستان را زیر علامت سؤال برده و گفته که این داستان اصلاً یک فانتزیه واسه خودش ساخته و پرداخته».
     
• حسین فارسی شهادت داد که یک زندانی مارکسیست به‌نام رضا در گوهردشت، علاوه بر رضا شمیرانی، شهادت داد که یک زندانی دیگر هوادار مجاهدین در اوین صحنه اعدامها را، مثل اصغر مهدیزاده در گوهردشت، از نزدیک دیده است.
     
• در بردن دژخیم حمید نوری جزیی از استراتژی اطلاعات آخوندها بود. پیش از آن، مزدور نفوذی موظف بود با فحاشی و به‌راه انداختن یک جنگ روانی علیه مجاهدین از وارد شدن آنها به پرونده «چند وجهی» جلوگیری کند تا خط وزارت به‌خوبی پیش برود.
     
• دژخیم حمید نوری و وکیلش بارها مدعی شده‌اند که مجاهدین به‌خاطر فحاشی‌ها و تهدیدهای ایرج مصداقی وارد پرونده شده‌اند و از اول نمی‌خواستند وارد شوند و به همین دلیل شهادت‌هایشان اعتبار ندارد.
     
• در یک‌کلام دژخیم و مزدور و همدستانش دست به یکی کرده‌اند تا به خیال خود هر سند و شاهدی دال بر شرکت حمید عباسی در کشتار۱۳۶۷ یا معاونت جدی او در کشتار را بی‌اعتبار کنند.
     
• اما مجاهدین، از همان اول با تمام قوا روی دو مؤلفه حرکت کردند. از یک‌سو شرکت فعال شاهدان و شاکیان مجاهد برای این‌که اجازه ندهند دژخیم از مجازات در برود و از سوی دیگر افشای طرح وزارت اطلاعات و مزدور نفوذی با تأکید بر این‌که لازمه اجرای عدالت خلع ید از ایادی رژیم در پرونده است.
     
• طرح وزارت اطلاعات این بود که از طریق مزدور نفوذی و همدستانش جنبش دادخواهی و حماسه شهیدان سربدار قتل‌عام را مصادره و لوث کند. اطلاعات آخوندها به‌طور مشخص سه هدف را دنبال می‌کرد: اول این‌که از این شهیدان سرفراز هویت‌زدایی کند، دوم مفهوم سرموضع را مخدوش کند و مدعی شود که آن شهیدان نمی‌دانستند که اعدام در پیش است والا بر هویت مجاهدی خود تأکید نمی‌کردند و سوم این‌که ابعاد قتل‌عام را تا جایی که می‌توانند محدود کنند. اما با ورود شاهدان و شاکیان عضو و هوادار مجاهدین، این توطئه در هم شکسته شد.
     
• محمد محدثین: راستی آرمان و سازمان مجاهدان سرموضع که ۹۰درصد شهیدان قتل‌عام را تشکیل می‌دادند، چه بود و با درود به چه کسی سربدار شدند؟ خط رژیم کتمان کردن همین حقایق است.

 

اعتراف پاسدار مخبر معاون رئیسی‌جلاد به دور زدن تحریمها در پوش دیپلماتیک توسط رژیم

• سیاست
• 1400/09/26

مخبر معاون آخوند رئیسی جلاد

پاسدار مخبر روز پنجشنبه ۲۵ آذر در گردهمایی رؤسای نمایندگی‌های رژیم در کشورهای همسایه، به پیشبرد کارهای قاچاق از طریق امکانات ویژه وزارت خارجه و دیپلمات تروریستهای رژیم اعتراف کرد و گفت: از این تجهیزاتی که برای ساخت واکسن می‌خواستیم بیاوریم که الآن هم بعضی از این گرفتاریها هنوز یک کمی از آن مانده در یکی از انتقال پولهایی که داده شد به یکی از کشورها ردی از این‌که این مال تجهیزات واکسن است دیده شد، ما نتوانستیم آن تجهیزات را بیاوریم. بعدیش هم سفیر عزیزمان به‌عنوان اسباب خانه‌اش آورد. خلاصه کشور یعنی یک اتفاق اینجوری حالا شاید اینها گفتن‌اش هم صحیح نباشد بعضی، حالا این از زبانم رفت...... (خبرگزاری حکومتی دانشجو ۲۶آذر).

شایان یادآوریست که کارهای غیرقانونی و قاچاق و آماده‌سازیهای عملیات تروریستی رژیم در خارج از کشور، یکی از اصلی‌ترین وظایف وزارت خارجه رژیم و دیپلمات تروریستهایش میباشد که یک نمونه آن توطئه بمب‌گذاری در گردهمایی سالیانه مجاهدین در ویلپنت است که تمامی آن طرح جنایتکارانه از آوردن بمب از تهران تا توجیه عوامل بمبگذار و حل وفصل کلیه کارهای پشتیبانی و لجستیکی این طرح برعهده دیپلمات تروریست رژیم اسدالله اسدی بود، فردی که هم اکنون به‌علت این اقدام جنایتکارانه در زندان بروکسل، دوره محکومیت ۲۰ساله خود را میگذراند.

درپی اعتراف پاسدار مخبر که بازتاب منفی بسیار گسترده‌ای داشت، وزارت خارجه رژیم دریک بیانیه مضحک سعی کرد این افتضاح را لاپوشانی کند.

 

وحشت علم‌الهدی نماینده خامنه‌ای در مشهد: اینها می‌خواهند عملیات کنند، آشوب در داخل مملکت راه بیفتد، از خارج مملکت حرکت کنند بر همه چیز ما مسلط بشوند

• سیاست
• 1400/09/26

آخوند علم‌الهدی

علم‌الهدی نماینده خامنه‌ای در مشهد و پدر زن رئیسی جلاد:

دشمن با همه قدرت راه افتاده ما را از بین ببرد. اینها تنها گفتن نیست دنباله این گفتنها عملیات است.

می‌خواهند عملیات کنند آشوب راه بیفتد. زمینه فراهم بشود از خارج مملکت حرکت کنند.

آخوند علم‌الهدی نماینده خامنه‌ای در مشهد و پدر زن رئیسی جلاد روز ۲۶آذر در جمعه‌بازار این هفته وحشت حکومت آخوندی را از سرنگونی حکومت آخوندی ابراز کرد و گفت:

امروز برادران خواهران، دشمن با همه قدرت با همه امکانات رسانه جهانی‌اش که بسیار هم مجهز هست، راه افتاده ما را از بین ببرد. به این معنا که ابهام ایجاد کند... . اینها تنها به گفتن و تبلیغ کردن نیست دنباله این گفتنها عملیات است.

دنبال اینها می‌خواهد عملیات کند. آشوب در داخل مملکت راه بیفتد. زمینه فراهم بشه از خارج مملکت حرکت کنند. آنها بیایند بر همه چیز ما مسلط بشوند.

آخوند علم‌الهدی افزود: نباید آرام بگیری بر تو واجب شرعی است یعنی اگر در مقابل فتنه‌های دشمن که از یک‌طرف در مذاکرات دارند مسأله را برمی گردانند، جنایت خودشان کردند، مذاکره را خودشان زدند، این قرارداد را خودشان بهم زدند، در عین‌حال آمدند تو فعالیت‌های رسانه‌یی کاری می‌کنند. مطلب را برگردانند به‌طرف ما و جریان را آن‌جوری که می‌خواهند خودشان شکل بدهند.

خوب یک عده افراد ناآگاه هم در داخل کشور همان حرفهای آنها را بازگو می‌کنند. فکر می‌کنند که بایستی با این دولت باید مبارزه بکنند. فکر می‌کنند باید با این نظام بجنگند. آنها هم شروع می‌کنند همان حرفها را زدن.

این را بایستی مسئولان قضایی ما و مسئولان اجرایی کشور ما بدانند اینهایی که بازگو کنند حرفهای این عناصر کفر از خارج به داخل هستند اینها ستون پنجم دشمن اند.

این بازگو کنندگان حرفهای دشمن در مطبوعات داخل کشور یا در بعضی از رسانه‌های فضای مجازی اینها بایستی تحت تعقیب قضایی قرار بگیرند اینها لشکر دشمن هستند.

خوب اگر در مورد جهاد تبیین بیاد در مقابل جریان تبیین یک جریان روزنامه یا یک رسانه فضای مجازی بیاد واقعاً شروع کند مقابل جریان تبیین حق بایستد و حرف دشمن را تبیین کند و مقابله کند با جهادگران تبیین این دشمن است این ستون پنجم دشمن است. این عامل نفوذی دشمن است. باید دستگاهها این رو تعقیب‌اش کنند. نه این‌که تو ورق پاره روزنامه‌اش هر چی می‌خواهد بنویسد به اسم آزادی بیان آزادی بیان آزادی دشمن که ما نداریم آزادی بیان هم آزادی عداوت نیست آزادی دشمنی نیست.

خوب اگر بنا شد دشمن به ما حمله کرد مقام معظم رهبری فرمان جهاد دادند یک نفر از خودمان آمد جلوی حرکت ما را گرفت و حرکت ما را خنثی کرد این به‌عنوان عامل دشمن مگر قابل تعقیب نیست این رو در دنیا محاکمه صحرایی می‌کنند!

 

تظاهرات ایرانیان آزاده و بستگان شهیدان سربه‌دار در سوئد – ۲۵آذر۱۴۰۰

• سیاست
• 1400/09/25

تظاهرات ایرانیان آزاده و بستگان شهیدان سربه‌دار در سوئد – ۲۵آذر۱۴۰۰

تظاهرات ایرانیان آزاده و بستگان شهیدان سربه‌دار در سوئد – ۲۵آذر۱۴۰۰

فراخوان به محاکمه خامنه‌ای و رئیسی و اژه‌ای به جرم نسل‌کشی و ارتکاب جنایت علیه بشریت

تظاهرات ایرانیان آزاده و بستگان شهیدان سربه‌دار در سوئد با شعار «مرگ بر خامنه‌ای رئیسی لعنت بر خمینی»

تظاهرات ایرانیان آزاده و بستگان شهیدان سربه‌دار در سوئد با شعار «از ۶۷تا آبان دادخواه خون یاران»

تظاهرات ایرانیان آزاده و بستگان شهیدان سربه‌دار در سوئد با شعار «قسم به خون یاران ایستاده‌ایم تا پایان»

تظاهرات ایرانیان آزاده و بستگان شهیدان سربه‌دار در سوئد با شعار «با آزادی در ایران دادخواه خون یاران»

تظاهرات ایرانیان آزاده و بستگان شهیدان سربه‌دار در سوئد با شعار «دژخیم حمید نوری دجالک خمینی»

 

«کف خیابان» و شورش، تنها گزینهٔ درست

• ایران
• 1400/09/26

قیام ۹۸

«روش‌های مدنی‌تر»! برای فریب معلمان

کیهان‌نویس حلقه‌به‌گوش خامنه‌ای به معلمان آزاده و به‌جان آمدهٔ ایران توصیه کرد که دست از «تجمع بی‌در و پیکر خیابانی»! بردارند و به «‌روش‌های مدنی‌تر»! فکر کنند. روش‌های مدنی‌تر احاله دادن مطالبه‌گران به وعدهٔ سر خرمن است و هیچ‌گاه عملی نخواهد شد. روش‌های مدنی‌تر، به‌کار بستن خدعهٔ جدید برای به محاق بردن خیزش است. اکنون مشخص است که روش پاسخ‌دهی به اعتراض کشاورزان اصفهانی را در ارتباط با خیزش معلمان نیز به اجرا گذاشته است.

وزیر نیروی دولت رئیسی در پاسخ به کشاورزان اصفهانی آنها را به آینده‌یی نامعلوم احاله داد؛ این یعنی گذاشتن هیچ در کف دست کشاورزان.

با اوج‌گیری خیزش معلمان، مجلس ارتجاع در هراس از وضعیت انفجاری و در تقدیر بودن سلسله‌ای از خیزش‌ها، با فوریت تمام لایحهٔ رتبه‌بندی معلمان را به تصویب رساند؛ تا به‌زعم خود اعتراضات معلمان را به محاق برده باشد. اندکی از اعلام این تصمیم نگذشته بود که حسین عرب اسدی، معاون رئیس سازمان امور استخدامی رژیم آب پاکی بر روی دست معلمان ریخت و گفت که دولت اعتباری برای اجرای این لایحه در سال جاری ندارد!

«پس از این همه اعتراضات سراسری معلمان، حالا که طرح رتبه‌بندی در بهارستان تصویب شده اما وزارت آموزش و پرورش بودجه‌یی ندارد که این طرح را اجرایی کند و معلمان هم‌چنان باید چشم انتظار بمانند» (جهان صنعت. ۲۵آذر۱۴۰۰).

این پاسخ همانند پاسخی بود که به کشاورزان اصفهانی داده شد.

در ادامهٔ این روند، محمدرضا نیک‌نژاد، کارشناس حکومتی مسائل آموزش و پرورش اعتراف کرد که آموزش و پرورش در اولویت دولت نیست.

 

کارنامهٔ عملکرد عمامه‌داران

سؤال این است اگر اولویت دولت منتصب خامنه‌ای، آموزش و پرورش نیست، پس چه چیزی است؟

واقعیتها در متن جامعه سخن می‌گویند. زیاد نیاز نیست جای دور برویم. یک روزنامهٔ حکومتی، با انبوهی مسامحه و سانسور، به‌صورت قطره‌چکانی به کارنامهٔ عملکرد عمامه‌داران اشاره کرده است:

«دفن ۶۰میلیون تن زباله در اطراف تهران، دست‌آورد ۴۰سالهٔ رژیم ـ تبدیل دشت‌های ایران به بیابان ـ رکود تولید ـ افزایش فقر و فقر مطلق ـ کاهش فاحش ارزش پول ملی و تضعیف شدید قدرت خرید اقشار محروم ـ احداث یک میلیون چاه عمیق و خالی شدن آبخوانها و در نتیجه فرو نشست زمین؛ فاجعه‌یی که به‌صورت یک زلزلهٔ ویرانگر در کمین شهرهاست و در صورت وقوع «با واژگونی دکل‌های انتقال برق، شکستن لوله‌های گازرسانی، نشست راه‌آهن و جاده‌ها و ترک‌خوردگی ساختمانها و آثار باستانی» جهنمی زمینی برای مردم ایران رقم می‌خورد ـ بحران جاری شدن فاضلاب‌ها در برخی شهرها از میان کوچه‌ها و ورود آن به خانه‌ها ـ افزایش استفاده از کود و سموم دفع آفات در اشکال کشاورزی سنتی که علاوه بر هدر رفت آب موجب افزایش سرطان می‌شود ـ تولید اتومبیل‌های پرمصرف و با تکنولوژی عقب‌افتاده و تصادف‌زا که جز آلودگی و مرگ‌و‌میر بیشتر برای مردم به ارمغان نیاورده است ـ تبدیل رودخانهٔ کارون و دیگر رودخانه‌های خوزستان به محلی برای ریزش فاضلاب‌های شهری ـ تراشیدن جنگل‌ها و تبدیل مزارع به ویلا برای اهداف سوداگرانه ـ صدور مجوز برای ساختن بر‌ج‌های پرزرق و برق و ویلاهای وسیع و مدرن و پرهزینه در تهران و شهرهای بزرگ در حالی که بافت کهنهٔ شهری جان مردم را تهدید می‌کند و روستاها هم‌چنان با زلزلهٔ پنج ریشتری فرو می‌ریزند» (شرق. ۲۵آذر۱۴۰۰).

 

اولویت حکومت

این‌ها فقط مشت نمونهٔ خروار است؛ اما نشان می‌دهد اولویت این حکومت هیچ‌گاه ایران و مردم ایران نبوده است. نشان می‌دهد که خامنه‌ای و مافیای بیت او در هیچ ثانیه‌یی از ۲۴ساعت خود و در هیچ روزی از این چهار دهه، هرگز به ایران و منافع ملی آن نیندیشیده‌اند. نه، این سخن رسا نیست. باید گفت در هیچ ثانیه‌یی از این چهار دهه آنها از ویرانی ایران و تبدیل آن به یک زمین سوخته در راستای منافع شیطانی خود غافل نبوده‌اند.

اولویت این رژیم طی ۴دهه به‌طور محوری از این قرار بوده است:

آباد کردن زندانها و استفاده از آخرین تجهیزات و تکنیک‌ها برای مراقبت، سانسور، اعمال اختناق و شکنجه و اعتراف‌گیری و در واقع تبدیل ایران به یک زندان بزرگ ـ آباد کردن قبرستانها با انواع و اقسام مرگ‌ها از تیرباران و حلق‌آویز و مرگ در زیر شکنجه و خود کشاندن در زندان گرفته تا کشتار جمعی با کرونا، جنگ‌افروزی و تروریسم ـ پروار کردن سپاه پاسداران و سپردن اقتصاد ایران به باندهای مافیایی برای خام‌فروشی و حراج منابع و معادن و سرمایه‌های طبیعی ایران ـ به‌کارگیری علم، تکنیک و صنعت و شرکت‌های دانش‌بنیان در خدمت ساخت بمب‌اتمی، موشک و پهپاد و اختصاص سرمایه‌های نجومی برای رونق بخشیدن به آن و... لیستی بالابلند از تباهکاریها که هم‌چنان می‌توان آن را ادامه داد.

 

دو خط متنافر

آری، اولویت این رژیم هرگز ایران، آینده ایران، کودکان دانش‌آموز و نوباوگان ایرانی و آموزگاران آنها نبوده است و نیست. منافع ملی ایران و منافع عمامه‌داران دو بردار متنافر هستند که هیچ‌گاه روی هم نمی‌افتند و همدیگر را قطع نمی‌کنند.

با این توصیف آیا جز «کف خیابان» و شورش و باز هم شورش بر هنجارهای شیخ‌ساخته، راه دیگری برای گرفتن حقوق به‌یغما رفته متصور هست؟

 

هومریش خبرنگار دوست ملاها را بهتر بشناسیم ـ برنامه آفساید

آذر ۱۹, ۱۴۰۰

این بار هومریش خبرنگار دوست ملاها در ۱۸ اکتبر۲۰۲۱ سی و چند سؤال را با کلاه دیسایت برای نمایندگی شورای ملی مقاومت در برلین ارسال کرد و با یک ضرب‌الاجل ۴۸ ساعته خواهان پاسخگویی شد. مقاله ۲۸ اکتبر او در سایت مگزین که کلکسیونی از اراجیف تکراری وزارت اطلاعات علیه مقاومت ایران بود خریداری جز سایتها و مزدوران شناخته شده مزدوران اطلاعات ملایان و نیروی تروریستی قدس پیدا نکرد.

هم‌چنین معلوم شد که او این مأموریت را از اواسط ۲۰۲۰ شروع کرده و نهایتاً در اکتبر ۲۰۲۱ برای جلوگیری از محکومیت مجدد در دادگاه یک خورجین سؤال به سمت نمایندگی شورا سرازیر کرده تا وانمود کند ژورنالیسم او یکجانبه نبوده است!

هومریش در ادامهٔ مأموریت محوله اکنون در شامگاه ۸ نوامبر مجدداً ۴۲ سؤال از نوع سؤالات بازجوهای اطلاعات آخوندها برای دفتر شورا ارسال نموده و خواهان پاسخگویی به آنها تا ساعت ۱۰ صبح روز پنجشنبه شده است. برگردان فارسی این سؤالات صبح روز بعد (۹ نوامبر) به‌طور کامل برای اطلاع عموم ایرانیان از توطئه کثیف وزارت اطلاعات آخوندها در آستانهٔ دو دادگاه در آلبانی و بلژیک از سوی کمیسیون امنیت و ضدتروریسم شورای ملی مقاومت منتشر شد.

سماجت و اصرار هومریش بر ادامه این سریال دروغپردازی و عوض کردن جای جلاد و قربانی یادآور شکنجه‌های روانی نیروی قدس و وزارت اطلاعات در اشرف در عراق است که از طریق۳۲۰ بلندگو طی ۶۷۷ روز با پخش انواع تهدیدها و همین افترائات هومریش مذبوحانه تلاش می‌کردند ارادهٔ رزمندگان آزادی را در برابر دیکتاتوری دینی و بانکدار مرکزی تروریسم در هم بشکنند.

 

کودکان چهل ساله! – نوشته محمد حسن فخیم

آذر ۲۴, ۱۴۰۰

محمد حسن فخیم

ا

«بسیاری از خانواده‌های انگلیسی فرزندان خود را در حین جنگ به‌دور از خود اغلب با کشتی، به نقاط امن‌تر و به کشورهای دورتر منتقل کردند. دریک بمباران هواپیماهای جنگی نازی ها، یک کشتی حامل این کودکان در دریا غرق گردید. اما در طول عملیات به‌غایت پیچیده و خطرناک انتقال کودکان مجاهدین از عراق به اروپا و آمریکا حتی یک کودک آسیب ندید.»^(۱)

مدتی است که سوته‌دلان ولایی که بوی الرحمان این رژیم را بدرستی حس کرده‌اند به باز نشخوار مشتی خزعبلات کهنه‌شده روی آوردند تا شاید از این ستون به آن ستون، برایشان فرجی شود

وقتی مطالب زنجیره ای و هماهنگ سراسر دروغ این مزدوران،‌ از منابع پوششی در اروپا تا سایتهای رسمی وزارت بدنام را دیدم یاد جمله ای از نلسون ماندلا افتادم که گفته بود: «آنان که به صنعت دروغ روی می آورند، حقیرانی هستند که در برابر حریفان خود، درمانده وناتوان شده‌اند»

بنظرم این، با حال وهوای این روزهای رژیم بسیار هم خوانی دارد. درشرایطی که رژیم قرون وسطایی آخوندی از پاسخگویی به کمترین حقوق حیاتی مردم ایران ناتوان بوده وقیام‌های سراسری مردم خشمگین، از جمله دی ۹۶ و آبان ۹۸ و دی ۹۸ واعتراضات کشاورزان اصفهان وفرهنگیان شریف میهنمان که بقول آخوند فلاحی عضو کمیسیون آموزش مجلس ارتجاع «شعارهای ساختارشکنانه» سر داده‌اند (ایلنا، ۲۲آذر۱۴۰۰) و انزوای بین‌المللی و منطقه‌ای، مخمصه دادگاه حمید نوری ومزدورانش در بلژیک، رژیم را بیش ‌از پیش نیازمند بی‌اعتبار کردن آلترناتیو خود کرده است، از این روی یاد کودکان از دست رفته مجاهدین!‌ و جوانی هدر رفته مجاهدین! افتاده‌اند تا شاید بتوانند صورت مسئله را عوض کنند. کودکان مجاهدینی که در حاضر ۴۰ الی ۵۰ ساله هستند وطبعا دیگر بچه نیستند!!! و نیازی هم به دایه دلسوزتر از مادری بنام وزارت بدنام اطلاعات و سوته‌دلان ولایی وجاده صاف‌کن‌های نظام ندارند.

چندی پیش متوجه شدم، شخصی بنام حنیف عزیزی کتابی با نام «پاسبان محله» نوشته است. بسیار کنجکاو شدم ببینم او چه نوشته؟ اما متاسفانه هر آنچه او نوشته را تنها می توان گفت «بازنشخوار خزعبلات وزارت اطلاعات» است.

چرا که من این شخص را به خوبی از سالهای بسیار دور می شناسم و می توانم به جرأت بگویم این کتاب که به اسم اوست و او هیچ نقشی در نگارش این کتاب نداشته، چون هیچ فهم و آشنایی با تاریخچه مطالبی که در کتاب آمده است، ندارد. محتوای این کتاب دستپخت آشپزخانه وزارت بدنام اطلاعات ایران است، بدون اینکه حتی منشأ آنها را مطرح کرده باشد.

یکی از موضوعاتی که این شخص در کتابش به آن اشاره کرده موضوع «کودکان مجاهدین» است.

بعنوان یکی از آن «کودکان مجاهدین» می خواهم برای اطلاع هموطنان و برای ثبت در سینه تاریخ، به این موضوع گواهی بدهم موضوع اعزام کودکان مجاهدین خلق به اروپا و آمریکا از عراق در حین جنگ کویت در سال‌های ۱۹۹۰و ۱۹۹۱ که یکی از تهمت‌های اصلی کتاب را تشکیل می‌دهد، یکی از صفحات درخشان و یکی از فداکاریهای عجیب در تاریخ است هر چند این موضوع پیش از این هم سابقه داشته و تنها اخص مجاهدین نیست ودر تاریخ اروپا در جنگ جهانی دوم در بسیاری از کشورها، اشخاص انسان دوستی بودند که کودکان یهودی را دور از چشم نیروهای نازی از مکانی به مکان دیگری جابجا می کرده‌اند وحتی این در تاریخچه کشورهای اسکاندیناوی هم نمونه داشته است و مشخصاً طی جنگ جهانی دوم بیش از ۷۰۰۰۰کودک فنلاندی برای در امان ماندن از جنگ به سوئد فرستاده شدند که شوربختانه چند صدنفر آنان در این دوره که «وینترگریگ»، یعنی جنگ زمستان، خوانده می‌شد، در راه یخ زدند و جان‌باختند. همچنین بسیاری از خانواده‌های انگلیسی فرزندان خود را در حین جنگ، به‌دور از خانواده‌هایشان اغلب با کشتی، به نقاط امن‌تر و به کشورهای دورتر منتقل کردند. دریک بمباران هواپیماهای جنگی نازی ها، یک کشتی حامل این کودکان در دریا غرق گردید. اما در طول عملیات به‌غایت پیچیده و خطرناک انتقال کودکان مجاهدین از عراق به اروپا و آمریکا حتی یک کودک آسیب ندید.

مجاهدین خلق در حالی‌که هیچ نقشی در ایجاد بحران کویت نداشتند، ناگهان خود را در میان آن یافتند. آنها با یک تصمیم‌گیری به‌غایت انسانی و با فداکاری و ریسک‌پذیری فوق‌العاده و هزینه  بسیار زیاد فرزندان خود، را از عراق خارج و به کشورهای غربی اعزام کردند تا از یکی از مهیب‌ترین بمباران‌های تاریخ تا آن زمان در امان بمانند. 

 از آنجایی من حنیف را از سنین کودکی در پایگاهها ومدرسه مجاهدین دیده بودم و با او آشنایی دارم بیاد دارم که روز سه شنبه ۲۳ بهمن ۱۳۶۹ حنیف را بهمراه برادر ومادرش در پارک کوچکی روبروی پایگاه سیفی دیدم که بدور هم نشسته بودن وبایکدیگر صحبت می کردند ومادرشان با تمام عواطف مادریش به آنها رسیدگی می کرد. همچنین بیاد دارم که بسیاری از مادران وپدرانی در آن روزها ساعتها با کودکان خود صحبت می کردند تا آنها را قانع کنند که دیگر عراق مکانی برای ماندنشان نیست وباید آنجا را ترک کنند. هر چند که پذیرش این موضوع برای هر کودکی سخت بود ولی بخوبی می توانستیم درک کنیم آن کس که قیمت اصلی را دارد می دهد و فداکاری عظیمی و قابل ستایشی را اراده کرده است، مادران وپدرانی هستند که برای آرمانی والا وعظیم آزادی میهن و برای رستگاری همه کودکان ایران زمین، این بار نیز با فدا وگذشت از کودکان خود، قیمت درخشان و تاریخی دیگری را می دهند که فقط پاکبازترین افراد بشر در طول زندگی شان می توانسته اند به آن نزدیک شوند. به قول برادرم صالح عباس زاده «همه آن صدها کودکی که از آن جنگ نجات یافتند بایستی تا ابد شکرگزار مجاهدین باشند. چون همه ما [نه تنها شرف پایداری و تسلیم نشدن مردم مان، بلکه حتی] جانمان را مدیون این مجاهدان فداکار هستیم».

من خودم شب پنچشنبه ۲۵ بهمن۱۳۶۹ بهمراه برادر زاده ام  که آن موقع ۴ ساله بود، عراق را ترک کردیم وتا لحظه سوار شدن به خودرو، مادر قهرمانم همه سفارشاتی که می توانست به فرزندش بکند را به من می کرد. لحظاتی قبل از حرکت از پشت شیشه ماشین، کنجکاوانه به چهره های باصلابت مادران وپدران مجاهد، نگاه می کردم که با کودکان خود خدا حافظی می کردند. آن شب لحظاتی قبل از عبور از پل جمهوری بغداد، که در مسیرمان بود، پل مورد اصابت موشک قرار گرفت وما مجبور شدیم از مسیر طولانی تری آنرا دور زده، به سمت اردن برویم. بارها در مسیر با صدای هر هواپیمایی توقف می کردیم و دوباره راه می افتادیم. در اردن از آنجایی که تعداد کودکان زیاد بودند من وتعدادی از دوستانم که مقداری بزرگتر بودیم برای کمک به مسئولین، هر کدام مسئولیت رسیدگی تعدادی از این کودکان را بعهده گرفتیم. بیاد دارم حنیف نیز مدتی نزد من بود تا اینکه به سوئد رفت ودیگر از او خبری نداشتم ولی دورادور از دوستانم شنیده بودم که در سوئد مشغول زندگی خودش است وکاری به سیاست و مجاهدین نیز ندارد. از این روی وقتی متوجه شدم این کتاب را او نوشته، کنجکاویم را برانگیخت که کسی که هیچ آشنایی با تاریخچه مجاهدین ندارد و عرق میهنش را هم فراموش کرده، چگونه می تواند کتابی در مورد مجاهدین بنویسد؟ و در مورد موضوعاتی ابراز نظر کند که هیچ شناختی در مورد آن ندارد؟!!!

این را هم بگویم که از ۳۰ خرداد سال۱۳۷۰ که تعداد زیادی از ما کودکان به آلمان منتقل شدیم تا سال ۱۳۷۸ که مدرسه مجاهدین در آنجا دایر بود مسئولین مجاهدین از هیچ رسیدگی کوتاهی نکردند و تمامی امکاناتی که حتی تصورش را نمی کردیم داشته باشیم را برای ما فراهم کردند. مهمتر اینکه درنهایت هرکسی آزادانه تصمیم گرفت سرنوشت زندگیش را آنگونه که خود انتخاب کرد، رقم بزند. من و بسیاری از دوستانم به تناوب به ارتش آزادیبخش پیوستیم وتعداد زیادی هم بدنبال تشکیل خانواده و ادامه تحصیل و مشاغل خود رفتند. بیاد ندارم خانواده ای ویا مسئولی ما راتشویق به پیوستن به ارتش آزادیبخش کرده باشد. یادم هست وقتی بار اول من به یکی از مسئولینم گفتم می خواهم مجاهد شوم، حرفم را جدی نگرفت و بر عکس تصورم، سعی می کرد من را منصرف کند. همچنین بسیاری از دوستان به شکلی سعی می کردند مخالفت خود را نشان بدهند ولی من که از بهترین امکانات زندگی هم برخوردار بودم با این حال احساس می کردم چیزی کم دارم، آن هم پاسخ به وجدان و شرف انسانی خود، پاسخ به مسئولیت انسانی که مرا بر می‌انگیخت، بود. وقتی می دیدم چگونه کودکان وجوانان ایرانی ومردم ایران بدون هیچ گناهی زیر ظلم وستم آخوندها پرپر می شوند، وظیفه خود می دیدم بعنوان یک جوان ایرانی برای سرنگونی این رژیم باید تلاش و مبارزه کرد .از این رو مجاهدین پیوستم.

حال این شخص در کتابش، بدون هرگونه اطلاعی از مناسبات درونی مجاهدین، مدعی شده مجاهدین بزور و بر خلاف میل خود و با «مغزشویی» و «روش تنبیه جنبی» در کمپ‌های اشرف و متعاقباً لیبرتی نگاه داشته شده‌اند.

هر چند عقل کوتوله مزدوران و طوطیان آخوندی قد نمی دهد فهم کنند اصلا مغز شویی یعنی چی؟ ولی بایستی به این موضوع اشاره کنم که:

واقعیت این‌ است که نسل ما در دورانی بالید، بزرگ شد و مبارزه در راه آزادی را انتخاب کرد که ارزشهای انقلابی وفدا کاری و پرداخت بها برای بیرون از خود، بعنوان ضد ارزش معرفی می شد. درست است که خیلی از اقوام، پدر و مادرهای خودمان در این راه شهید شده‌اند ولی آنچه باعث شد به سمت مجاهدین و به سمت همین استراتژی درست رو بیاوریم، آن چیز که باعث شد ما با تمام عشق و ایمان و با تمام آن چیزی که داشتیم، همه آنچه در مقابل ما به‌عنوان یک جوان بوده را کنار بگذاریم و به این راه بپیوندیم یک درد انسانی بوده است. یک درد در ایران اسیر وجود دارد آن درد، درد آزادی است. از جنس این درد و صورت مسأله ایران ،یک جنس پاسخ می‌خواهد آن هم از جنس یک انتخاب، انتخاب برای دادن تمام هزینه، انتخاب برای ایستادن پای یک آرمان تا به آخر

افتخار نسل ما این است در دنیای که ارزشهای انقلابی مورد هجوم تبلیغاتی قدرتهای طرفدار وضع موجود قرار گرفته است وبجای آرمانخواهی و آزادیخواهی، افراد را تشویق به آن می کنند که بدنبال زندگی خود بروند، نسل ما فداکاری برای آزادی مردم ایران را انتخاب کرده است. بله بله ما شکوه ارزشها انسانی را در سازمان پرافتخار مجاهدین یافته‌ایم و آن را مستمرا در خود تقویت کرده ومی کنیم. البته درستی این استراتژی و مسیر، استراتژی با تمام قوا ایستادن، در مقابل رژیم سرخم نکردن، پاسخ خود را در جامعه ایران امروز در خیابانهای سراسر ایران گرفته است. حالا هرکس خوشش نمی آید از حرص و درد سرش را به سنگ بکوبد!

باید در اینجا صمیمانه از رهبری این سازمان تشکر وقدردانی کرد که این امکان را در دنیای بی‌آرمانی به نسل ما داده شد که مسیری را انتخاب کنیم که دردمان به جای خودخواهی، درد آزادی باشد، درد این خلق ستمدیده.. این در واقع همان سر موضع بودن در امتداد سر موضع بودن ۳۰ هزار مجاهد سربدار است که با «درود بر مسعود رجوی» از شرافت انسانی مردم خود دفاع کردند. مسیری که روز به روز درخشش تاریخی آن بیشتر نمایان می شود و دشمنان آزادی و استقلال ایران را بیشتر به فغان وا می‌دارد.

موضع یک انسان، به صفت مسئولیتی که بر عهده‌اش گذاشته شده، آزادی افراد و باز کردن گردن ها از یوغ اسارت است. بله اگر سر موضع بودن و اگر دردمند دردهای خلق شدن، مغزشویی است ما به این مغزشویی افتخار می‌کنیم. همان چیزی که سوته‌دلان ولایی و یاوه گویان رله کننده آن، فهمی از آن ندارند.

در انتها به امداد رسانهای غیبی وجاده صاف کن های نظام می خواهم بگویم:

به گفته هرابال «در جامعه‌ای جوشان با یک دیکتاتوری حاکم فرتوت، برای جلوگیری از گسترش اندیشة آزادی‌خواهی، «تخمیر کتاب‌ها» دیگر پاسخگو نیست؛ [یعنی این دروغ‌ها بر ضد مجاهدین دیگر جواب ندارد] از این‌رو «تفتیش کننده‌های عقاید و افکار» تنها باید «سر انسان‌ها را زیر پرس» بگذارند»^(۲)؛ یعنی رژیم باید به‌طور فیزیکی مجاهدین را از صحنه کنونی سیاسی-اجتماعی ایران حذف کند؛ اما حذف فیزیکی مجاهدین پیشکش؛ گویا صحنه این‌گونه است که مجاهدین در حال پرس سر، بدنه و سراپای رژیم ولایت‌فقیه زیر سنگین‌ترین ضربات پیاپی خود هستند.

محمد حسن فخیم ۱۵ دسامبر ۲۰۲۱